Yeni Yaşam Formu

Özge Doğan

Aslında bu yazıyı yazmak benim için çok kolay değil. Son 10 yılda bilinçli ya da bilinçsiz bedenime yaptıklarımın bir itirafı gibi. İnsan fark etmeden kendini sonunu görmediği bir kısır döndü içinde yemek yerken bulabiliyor. Evet bu benim yemek yeme daha doğrusu ağzıma bir şeyler tıkma hikayem. Her zaman kendime karşı acımasız oldum. Hiçbir zaman ben kilolarımla mutluyum ya da bak şu göbeğimden fışkıran yağlara bayılıyorum şekerim diyecek kadar kendimle barışık olmadım. Tabii kendime söylediğim yalanlar hariç. En güzel olduğuma inandığım günlere dair fotoğraflara sonradan baktığımda beğenmediğim bir gıdık ya da kıyafetin oturmadığı bir yer mutlaka gördüm. Söylemiştim kendime karşı acımasız olma konusunda çok iyiyim. Beni seven ve her zaman iyiliğimi düşünen arkadaşlarımın bana ‘yok canım senin boyun var bir kere’ dedikleri zamanlarda içlerinden ne düşündüklerini ya da beni sevmeyen insanların beni tanımlarken sadece ‘iri, şişko, na böyle’ dediklerini biliyorum. Baştan söyleyeyim ister zayıf ister kilolu, çirkin ya da güzel insanları…

View original post 579 kelime daha

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s