BENİM BEDENİM BENİM KARARIM

Özge Doğan

Yaşadığımız ülkede ‘kadın’ olmak yeteri kadar zorken bir de üstümüze aldığımız daha doğrusu almaya çalıştığımız roller ile ara ara savaşlar veriyoruz. Tarihimizden bugüne ne kadar kadın toplum içinde daha fazla var olmuş daha fazla hayatın içinde gözükse bile yakın tarihimizden itibaren bunun çok doğru olmadığını düşünmeye başladım. Aslında çalışma hayatı içinde olan ve tek başına ayakta durabilen kadın sayısı tehlikeli şekilde az. Tehlikeli şekilde diyorum çünkü erkek bu makinenin bir çarkı ise kadın diğer çarkı. Bir tanesinin bozulması tüm sistemi çökertiyor. Her kadın çalışmak zorunda demiyorum ama en azından her kadın bir şey yapabilme yeteneğine sahip olmalı. Yani bir gün bir şeylere zorunda kaldığında ya da kendini tehlike altında hissettiğinde tek başına güven çemberini oluşturabilmeli.

Görsel

Aslında bahsetmek istediğim konu bunun çok dışında. Günümüz yönetiminin her gün bize sunduğu bir dayatma daha yaşıyoruz. Bazısını fark ediyoruz bazısı fark etmeden hayatımıza giriyor. Bizi yöneten kişilerin bizden talep ettikleri çocuk sayıları aslında kadını…

View original post 426 kelime daha

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s