Merak, keşif ve Türk dağcılığı

DağDelisi

Geçenlerde tirmanis.org’u didiklerken H. Aydıngün’ün “Modası geçen dağcılık” adlı yazısına rastladım (link). Aydıngün, yazısında dağcılığın 1) hedeflerinin küçük bir elit tarafından algılanıp değerlendirilecek bir hale geldiği, 2) dağlara ulaşmanın geçmiştekinden daha kolay olması yüzünden cazibesini yitirdiği, hatta sıradanlaştığı, hizmet olarak satın alınabilir hale geldiği, ve 3) diğer spor dallarının sağlayabileceği maddi doyumu veremeyeceği gerekçeleriyle hem dünyada hem de Türkiye’de demode olduğunu tartışıyor, bu koşullarda Türk dağcılığını nasıl konumlandıracağımızı soruyor. Aydıngün’ün sunduğu gerekçelere kısmen katılmakla beraber, meselenin kökeninde daha önemli bir eksikliğin olduğunu düşünüyorum.

Aydıngün, yukarıdaki saptamayı 80’li yıllardan bu yana Türkiye’de dağcı sayısının artmadığı gözleminden hareketle yapmıştı. Yatay genişleme belirli kılavuz kavramlar dahilinde uygulandığında birçok alanda olduğu gibi tırmanış için de önemli gelişmelerin yaşanmasına sebep olur. Bunu üye sayıları milyonu aşan Alman ve Avusturya alpin kulüpleri (DAV-ÖAV) ve Fransız Alpin kulübü (CAF) örneğinden hareketle, güvenle söyleyebiliriz. Bahsettiğim kılavuzlardan en önemlilerinden biri spor kültürü, diğeri de doğa kültürü. Yani…

View original post 760 kelime daha

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s