Yazlık İnsanı Notları

Özge Doğan

Yazlık insanı olmak değişik bir durum. İnsanın ruh halinin bir anda nasıl değişeceğini gösteren ve insanı daha huzurlu hissettiren bir değişim. Sabahı telaşsız, öğleni tembel, ikindisi telaşlı, akşamı keyifli. Bütün gününü plajda, kumda, deniz tuzu ile geçirmiş bir insan zaten nasıl şehir insanı gibi olur? Bir gecede atarsın o şehir hayatı kimliğini. Kapalı ayakkabılar kendini şıpıdık terliklere bıraktımı sen de ruhunda hissedersin o rahatlığı.


Yazlık insanı sosyaldir. Karakteri soğuk olan insanlar bile dönüşüm geçirir. Yoldan geçene selam vermek için, plajda yanında oturan çocukla evden getirdiğin meyveni paylaşmak için ya da termosa çay koyarken sağı solu da düşünmek için illa herkesi tanıman gerekmez. Yazlık insanı paylaşıma açıktır. Yoktur üstünde şehir insanının “ben” duygusu. Bavula “bizi” koyar öyle gelir yazlığına. Bahçende, balkonunda yakarsın mangalını ama illa sağına soluna bir tabak gider o mangaldan. Göz hakkı yoksa bile koku hakkı saklıdır. Zaten o tabak boş gelmez. En kötü bir Ege otundan meze olur…

View original post 348 kelime daha

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s